Geen marathon op Curaçao

De “Hennes en Maurits” gids valt zwaar op de deur mat. Heerlijk al die nieuwe trends, al bladerend kom ik langs de hardloop afdeling. Auw.

 

Nog 53 dagen tot mijn vertrek naar Curaçao. De halve marathon voltooien op Curaçao, onder luid gejuich van mijn moeder over de finishlijn komen, een droom, wat leek me dat gaaf. Vandaag is de droom definitief aan gruzelementen gevallen. Nog steeds kamp ik met die vervelende rug blessure waarvan we gewoon even niet weten hoe we er mee om moeten gaan. Dat het iets is met een tussenwervelschijf is wel zeker, dat het een zenuw afknelt ook. Verder weten we niets. En niets is zacht gezegd nogal kut. Er zijn ontzettend veel factoren die nu een rol spelen in het herstel, maar ooit weer hardlopen is iets wat ik nu echt op de lange baan moet schuiven. Zwemmen mag mits het pijn vrij kan. Momenteel kan niets pijn vrij dus ben ik snel klaar met verzinnen waarmee ik mijn conditie een beetje goed kan houden.

Marathon

 

Hoe kan ik me hier over heen zetten? Van zo fit en sportief naar niks, naar plumpudding en lovehandels. Ik heb het er behoorlijk zwaar mee en diegene die me goed kennen, weten dat mijn gezin het daardoor misschien nog wel zwaarder heeft 😉 Vandaag worden mijn mooie nieuwe badpakken bezorgd, want een bikini gaat hem nu echt niet meer worden. Ook dat doet een beetje zeer.

image

Voorlopig dus geen sportieve blogs van mij, ook geen stiekeme yoga poses. Wel een klein verslag van de marathon van Curaçao want dat ticket is natuurlijk al lang geboekt. Elk voordeel heeft zijn nadeel, ik kan nu wel lekker vanaf dag 1 aan de wijn met moeders. Er rest mij dus niets meer dan een mooi verslag van sportievelingen die het in de hitte gaan flikken daar. Dat ik niet een van die “gekken” ben dat moet ik wel nog even een plekje geven…

Facebooktwittermail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *