Social media, het vervolg…

We zijn een flink aantal weken verder en ik ben al een tijdje socialmedia vrij. Ik zou jullie vertellen hoe het me af is gegaan.

social media

De reden dat ik er vanaf wilde heb ik hier al eens verteld. Ik trok het niet meer, al die #fitchicks en #nevernotrunning op Instagram terwijl mijn lichaam langzaam verloederd omdat ik niet kan hardlopen. Ik werd verdrietig van alle oordelen op nieuwsberichten. Ouders die hun kind verloren hebben door verdrinking, en dan de wind van voren krijgen. Hoe durf je!? Een Max Verstappen fan pagina waar je veroordeeld wordt omdat je jubelt om zijn prestaties, volg die pagina dan niet als je hem niks vind, maar hou je commentaar verder voor je. Overigens het commentaar op die pagina, op meeschrijvende dames was al helemaal niet voor de poes. Of nou ja juist wel. Een medemoeder die ik ken, is een beroemde en beruchte columniste, ze blogt vooral over het moederschap, goud eerlijk is ze. Als je ziet wat zij aan haatmail krijgt, via Facebook en zelfs privé, het is om je dood te schamen. Voor onze medemens dus, niet voor haar scherpe stukken tekst.

 

Dodelijk vermoeiend dat mensen blijkbaar geen leven hebben en er een hobby van maken, en plein public, iedereen zwart te maken. Lekker vanachter een scherm, verscholen achter een Facebook account. Ik werd er kotsmisselijk van. En het beheerste in sommige gevallen echt mijn dag. Ik ben zo’n type die niet zo goed kan los laten. Niks, alles lekker in eigen beheer, inclusief gevoelens. Dus ik kropte een hele dag de ellende van Facebook op. Niet kijken was eigenlijk gewoon geen optie, want stiekem doe je het toch. En dus was de enige oplossing: weg er mee!! En zo geschiedde, ook mijn Instagram account ging voor de haaien. Hoppa! Klaar! Over en uit!

 

In eerste instantie volgde er onrust, want eerlijk is eerlijk eigenlijk ben je gewoon verslaafd. Of althans, ik wel. Elk moment van de dag, dat ik even wat tijd over had, opende ik Facebook, op telefoon, tablet of wat ik maar bij de hand had. Dus er volgt een afkick periode. Maar eigenlijk is dat meer het afkicken van de handeling, je telefoon pakken en scrollen als je je verveeld. Na het offline gooien van mijn accounts voelde ik eigenlijk meteen wel een soort rust. Het enige wat erg wennen was, is dat je simpelweg niet meer alles weet van je vrienden. Soms beland ik nu in een gesprek en dan heb ik werkelijk geen enkel idee. Maar goed wat wel leuk is, is dat je dan weer echte gesprekken krijgt met je vriendinnen. In plaats van: zag je dat op Facebook/Instagram!??

 

Na een aantal weken ben ik er aan gewend, ik draag inmiddels wel een smartwatch voor binnenkomende berichten van bijvoorbeeld whatsapp, je wilt tenslotte niet iedereen dagen laten zwemmen in onwetendheid. Want met het weg mikken van mijn social media accounts verdween ook de beltoon van mijn telefoon. Wat een rust!!

 

Dus ja het was wennen maar het heeft me veel gebracht. Vooral meer rust in mijn hoofd, minder negatieve gevoelens door rot berichten, en ik denk meer na over de belangrijke dingen in het leven.  Ik heb op Facebook nu een account wat alleen gekoppeld staat aan de Facebook pagina van ons blog, en uiteraard ben ik via Stories of Jade ook nog op Instagram te vinden. Maar al die vervelende mensen die zich verscholen achter hun recht van vrije meningsuiting en achter hun Facebook pagina, die hoef ik gelukkig nooit meer te lezen!!

Facebooktwittermail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *