No goodbye

Trots ben ik, op mijn vriendinnetje die alweer een poos geleden de knoop heeft doorgehakt, en een punt heeft gezet achter een carrière waar ze niet meer achter stond. Inmiddels heeft ze een leuke drukke baan bij de bieb, waar ze steeds meer werkzaamheden krijgt. En dus komt ze krap in haar tijd, geld rolt niet vanzelf ten slotte.

 

Persoonlijk zit ik in een dip. Waar dit blog ooit om begonnen is. Het hardlopen en het gezonde eten. Daarvan lijkt of ik het beide nooit heb gedaan. Inmiddels liggen de hardloopschoenen allemaal op zolder en trof ik van de week mijn medailles onder in een lade. Het raakte me. Nu ben ik een revaliderende ouwe muts met de conditie van een garnaal. Ik zie even niet waar ik over moet bloggen en de inspiratie is ver te zoeken.

 

We gaan dus even een paar passen terug doen. Het echte leven gaat voor. En Jac kan de kar tenslotte niet alleen trekken. We zullen wat vaker een foto plaatsen, en als er even tijd is of een leuk onderwerp dan volgt er uiteraard een nieuwe blog post!! 


 

 

 

Facebooktwittermail

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *